Termin: 26.06.2010
Godz.: 20:00

Miejsce: Centrum swobodna Przestrzeń

Zagrają zespoły:

• Jutro wam powiemy
• Signum Temporis

Wstęp wolny!

Dojazd:

Zmysłowe taneczne show
Vegas Gentlemen’s Club
23 kwietnia 2010
Diamenty to najlepszy przyjaciel kobiety

start godzina 21.00

Odkryj czego najbardziej pragną mężczyźni!

W diamentowym blasku egzotycznych tancerek
z najpiękniejszych zakątków świata
Brazylii, Dominikany, Kuby, Filipin, Wenezueli.

Noc pełna niezapomnianych doznań
Gorąca muzyka
Diamentowy blask
Bo nasze są noce!

Wstęp 70 zł

Vegas Gentlemen’s Club
00-681 Warszawa, ul. Hoża 35
tel. (+48) 22 696 82 06,
mobile (+48) 604 717 515
VegasClub.pl

W tym roku Summer Salsa Festiwal 2010 odbędzie się 09.07-11.09.2010 w Warszawie w klubach: La Playa i Sen Pszczoły, pojawią się mistrzowie tańca jak: Magna Gopal (USA), Nuno&Vanda (Portugalia) , Anne & Anichi (Włochy), Afrolatin Connection (Portugalia), Benjamin Nande (Portugalia), Hamidine Thiam (Francja), Tomas Keita , Podolska & Borecki (Polska)i, Szymczyk & Maciejak (Polska) i inni…

Kiedy wreszcie te wakacje. Do zobaczenia na festiwalu

Jest to wyjazd turystyczno-imprezowy organizowany już po raz trzeci! Wcześniejsze odbyły się do Trójmiasta i Krakowa. Wyjazd ten jest typowo studencki, więc koszta zmniejszone do minimum.

Liczba miejsc ograniczona.

Atrakcją całego wyjazdu będzie koncert warszawskiego zespołu Akurat.

Start: Warszawa
Cel: Lublin
Wyjazd: 28.02.2009 godz. 07:05 (sobota)
Powrót: 01.03.2009 godz. 14:45 lub 17:00 (niedziela)
Koszta:
PKP: 40zł
Nocleg: 25 - 35zł
Jedzenie: 35zł
Alkohol: 20zł
Koncert: 25zł
MPK: 5zł
————–
SUMA: 150 - 160zł

Plan podróży:

28.02.2009:
10:30 Wieża Trynitarska
11:30 Zameldowanie się
12:30 Muzeum na Majdanku
13:30 Jedzenie
14:30 Brama Krakowska
15:00 Gmach KUL’u
16:00 Kościół Kapucynów
16:30 - 20:00 Czas wolny
20:00 Koncert “Akurat”

01.03.2009:
09:30 Śniadanie
10:00 Zamek
11:30 Plac Litewski
12:00 Pałac Sobieskich

Kontakt:
Gadu-gadu: 4691113 (Rafał)
E-mail: strayken[at]gmail.com

Informacje o wyjeździe: strayken.studentlive.pl

Informacje o koncercie: http://www.graffiti.lublin.pl/graffiti.php?f=1&d=news_w&id=639

Wyrwij się z nami! Zapraszamy serdecznie.

Trochę wolnego czasu na nowy rok i święta, skłania człowieka zabieganego do tego by trochę odetchnąć i wyrwać się znów na chwilę. Tym razem kierunek podróży wytyczony został na południowy zachód, do stolicy województwa dolnośląskiego, miasta Wrocław.

Środek lokomocji w tym przypadku to samochód. A z tym wiązała się chęć przejechania jedną z niewielu Polskich autostrad. W związku z czym ruszyliśmy trasą na Katowice, gdzie po minięciu 28 fotoradarów dotarliśmy do stolicy Śląska. W mieście kopalni odbiliśmy na Wrocław autostradą A4. Mały ruch, szeroka droga, zanim się obejrzeliśmy dotarliśmy na miejsce. Co ciekawe autostrada A4 jest drogą bezpłatną, co było miłym zaskoczeniem, gdyż spodziewałem się wysokiej ceny za tak luksusowe warunki jazdy.

Na nocleg wybrałem hotel Novotel, ze względu na „promocyjną” cenę 175zł. Sam hotel niestety do najpiękniejszych nie należał. Czas się w nim zatrzymał w latach ’80, jeżeli chodzi o wystrój wnętrza i elewację zewnętrzną. Zdecydowanie przydał by się generalny remont. Śniadania, które kosztuje 39zł od osoby, nie spróbowałem, więc nie wiem czy warte jest tej kwoty. Dodatkowa opłata za parking (35zł/doba) już całkowicie mnie zniechęciła. Były też plusy, czysto i pokój bardzo przestronny.

Jeszcze tego wieczora, by nie tracić czasu, ruszyliśmy na wstępne oględziny miasta. Dojechanie na starówkę udało się tylko i wyłącznie dzięki systemowi GPS, system ulic dla osoby z zewnątrz jest mało przyjazny.

Po dotarciu na rynek, przywitała nas wielka aluminiowa konstrukcja, będąca pozostałością po odbywającym się tam jeszcze wczoraj sylwestrowym wieczorze. Na tej scenie jeszcze paręnaście godzin temu biegała Doda bawiąc publiczność swoim ekstrawaganckim strojem.

Starówka wrocławska jest bardzo ładna, jednak nie powaliła mnie na kolana (a tego się spodziewałem). Kolejnego dnia zaczęliśmy konkretniejsze zwiedzanie. Dobrym początkiem jest wieża widokowa bazyliki mniejszej p.w. św. Elżbiety. Wieża tego gotyckiego kościoła mierzy 90m, a na taras widokowy prowadzą wąskie kręte schody. Po dotarciu na górę mamy piękną panoramę Wrocławia. Widać rynek, Ostrów Tumski, rzekę odrę, muzeum Panoramy Racławickiej. Jest to dobre miejsce na zaplanowanie trasy zwiedzania miasta.

Kolejnym punktem, który trzeba odwiedzić to Panorama Racławicka. Obraz namalowany przede wszystkim przez Wojciecha Kossaka i Jana Styka. Przedstawia bitwę pod Racławicami (1794). Ma długość 114 metrów oraz wysokość 15. Robi wrażenie, zwłaszcza, że całe otoczenie obrazu jest ucharakteryzowane dając złudzenie trójwymiarowości. Zaciera się granica między obrazem a sztafażem ustawionym przed nim. Koszt zwiedzania to 20zł, niby dużo jak na jeden obraz, jednak raz w życiu warto odwiedzić to miejsce.

Idąc dalej dotarliśmy do Ostrowa Tumskiego, najstarszej dzielnicy Wrocławia. Bardzo ładna okolica, skojarzenie mi się nasunęło z Praskimi Hradczanami. Z tą różnicą, że we Wrocławiu jest więcej kościołów: Archikatedra pw. Św Jana Chrzciciela, Kościół św. Idziego, Kolegiata św. Krzyża i św. Bartłomieja, kościół NMP na Piasku. Dodatkowo w okolicach rynku, kościół św. Magdaleny, wspomniany wcześniej św. Elżbiety, czy też kościół im. Jezus. Jeżeli ktoś lubi zwiedzać miejsca sakralne, naprawdę ma w czym wybierać. Wszystkim innym polecam odwiedzenie np. kościoła Mari Magdaleny oraz kościoła im. Jezus. Z tego względu, by zobaczyć czym się różni styl Gotycki od Barokowego. Natomiast w kościele NMP na Piasku do zobaczenia jest ruchoma szopka. Działa ona przez cały rok, jednak w okresie świąt bożego narodzenia rusza się wszystko, poza tym okresem tylko część. Jest to dzieło dość specyficzne, określił bym je jako odpustowe i tandetne. Warte jednak odwiedzenia (wstęp darmowy).

Chodząc po mieście w oka mgnieniu minęło 6 godzin. Gdy złapał nas głód, udaliśmy się na rynek w poszukiwaniach jakiegoś miejsca na konsumpcję. Trafiliśmy do niewielkiej restauracji „Readys”, wystrój nawiązuje do stylu Greckiego, dania kuchni greckiej, tureckiej. Bardzo smaczne, duże porcje za przystępną cenę (obiad dla dwojga wyszedł 45zł). Miejsce godne polecenia.

Tą małą ucztą pożegnaliśmy się z Wrocławiem, na pewno jeszcze tam wrócimy, gdyż jeden dzień to stanowczo za mało by poznać to miasto.

Pod Pułtuskiem, na przykład znajduje się sieć tuneli, którymi można podobno przejść pod rynkiem. Być może w przyszłości sieć ta zostanie udostępniona dla zwiedzających.

Nota historyczna:
Miasto powstało w IX-X wieku w miejscu dawnego grodu. Rozwinął się w XIV-XVI wieku, co było związane przede wszystkim z handlem zbożem. W 1566 r, powstała tam jezuicka szkoła a wraz z nią pierwszy w Polsce teatr publiczny. W szkole wykładali sławni nauczyciele m. in. ks. Piotr Skarga czy Andrzej Bobola.
W 1806 roku rozegrała się tutaj niezwykle krwawa bitwa “pod Pułtuskiem” pomiędzy wojskami, którymi dowodził cesarz Napoleon, a Rosjanami. Wydarzenie to zostało upamiętnione na Łuku Triumfalnym w Paryżu poprzez wyrycie tam nazwy miasta Pułtuska. Jest to jedno z czterech polskich nazw miast, które się tam znajdują.

Ciekawostka:
30 stycznia 1868 w okolicy miasta spadł duży rój meteorytowy. Kawałki tego meteorytu można znaleźć w okolicach Ponikwi - wsi leżącej niedaleko Pułtuska. - może warto wybrać się na poszukiwania.

Coś do zobaczenia:
Najciekawszy zabytek, od którego zacząłem zwiedzanie to zamek biskupi (z XIV-XVI w.), aktualnie “Dom Polonii” będący jednocześnie 3 gwiazdkowym hotelem. Znajduje się tam restauracja, gdzie można skosztować wybornych dań polskiej kuchni. W menu króluje dziczyzna.
Na piętrze natomiast mieści się kawiarnia. Wystrój pomieszczeń bardzo ładny (klasyczny), aż chce się siedzieć. Cena kawy ok. 10zł, ciastka ok. 20zł. Zastanawia tylko wypchana głowa żubra na ścianie… jakoś mi nie pasowała do tego arystokratycznego klimatu.
Zamek mieści się nad rzeką Narwią. W jesienną porę można się tam przespacerować po urodziwym parku. W cieplejsze dni jednak, istnieje możliwość wypożyczenia sprzętu pływającego lub wybrania się na przejażdżkę gondolą ze sternikiem.
Z parku zamkowego wychodzi się na rynek Pułtuska. Jest to jeden największych rynków europy. Na środku rynku mieści się ratusz wraz z wieżą (gotycko-renesansową). Szkoda tylko że zamiast tętnić życiem kawiarniano-knajpowym zrobiony został z niego wielki parking…
Poruszając się dalej dochodzimy do bazyliki Św. Mateusza (ufundowanej w 1449 r.).Pomimo że osobiście nie przepadam za tego rodzaju atrakcjami turystycznymi, warto zajrzeć chodź na moment gdyż wnętrze jest bardzo bogato zdobione i warte chwili uwagi.
Z bazyliką wiąże się też pewna legenda. Przed wejściem do kolegiaty na murze możemy zobaczyć twarz człowieka wyłaniającą się z muru. Legenda głosi, iż kościół za dawnych czasów był krótszy o kilka metrów. Został on wówczas obrabowany. Gdy złodziej uciekał z łupem, mury kościoła poszerzyły się więżąc jego ciało wewnątrz – jedynie jego twarz wyszła na wierzch.
Jakie jeszcze tajemnice skrywa to miasto? Przyjedź i sprawdź sam.  Na dłuższy wypad (weekendowy) w okolicy jadąc od Warszawy do zobaczenia jeszcze jest Twierdza Modlin, a bardziej na zachód miasto Ciechanów, gdzie znajduje się zamek książąt mazowieckich.

Nie czekaj – Wyrwij Się.

Idea była taka, żeby nie jechać dalej niż 150 km od Warszawy. Miejsce musiało być ładne i ciekawe. Jest to spory obszar, więc było w czym wybierać: Łódź, Włocławek, Lublin, Pułtusk, Płock i wiele innych. Jednak to wszystko były miasta, a my się z tego chcieliśmy właśnie wyrwać. Interesowało nas coś mniejszego, malowniczego, miejsce gdzie można by się w ciszy i spokoju przespacerować, a zarazem nie nawdychać nadmiaru spalin.

Rozglądając się po mapie, dojrzałem miejscowość znaną jak kraj długi i szeroki – Kazimierz Dolny. Podjęta została decyzja – tak to tam jedziemy. Trzeba było teraz sobie jakiś nocleg zorganizować. Mimo, że już dawno po sezonie, nawet studenci już wrócili do sal wykładowych, okazało się, że z miejscami do spania jest krucho. Właściciele małych pensjonatów mówili “już nie ma miejsc” albo bardziej dosadnie “Panie, na jedną noc to mi się nie opłaca”. Skoro tak, to może poszukać czegoś droższego – jak szaleć to szaleć. Okazało się, że w droższych hotelikach też wszystko zajęte.

Biegając nerwowo kursorem po ofertach noclegowych przez przypadek trafiłem na miasto Nałęczów. A w nim urocze miejsce jakim był Hotel „Przepióreczka”. Ceny hotelowe, ale standard również – pokój bardzo ładny czysty, wygodny, standard hotelu 2-3 gwiazdkowego.

Miasto Nałęczów znajduje się w odległości jedynie 20 km od Kazimierza. Także jeżeli planujesz wyjazd w tamte rejony, zdecydowanie polecam odwiedzić Nałęczów chodź na chwilę. Jest to miejscowość uzdrowiskowa, źródło wody Nałęczowianka. Centralnym miejscem jest park zdrojowy przepięknie udekorowany w kolory jesienne. Znajduje się tam pijalnia wód, gdzie pośród egzotycznej roślinności napić się można ze źródła Miłości, w wodę obfitującą w magnes, potas, wapń i żelazo. W parku znajdują się również muzy Bolesława Prusa i Stefana Żeromskiego, którzy tworzyli w tej przepięknej scenerii. Samego Bolesława można spotkać siedzącego na ławeczce obok pałacu Małachowskich, gdzie niegdyś znajdowała się jego pracownia.

Miejscem docelowym podróży był Kazimierz Dolny. Jadąc samochodem z Nałęczowa dotarliśmy tam w 20 minut. W odróżnieniu do poprzedniej miejscowości ta napakowana jest turystami i samochodami. Dostępne są płatne parkingi przy wjeździe do miasta i dalej kawałek za rynkiem. Cena za postój to 10zł (bez limitu godzin). Do zobaczenia w tej historycznej miejscowości jest wiele. I jeden dzień to zdecydowanie za mało. Nasze pierwsze kroki skierowaliśmy na Górę Trzech Krzyży, skąd rozpościera się widok na cały Kazimierz. Zaraz obok znajdują się ruiny zamku zbudowanego na polecenie Kazimierza Wielkiego. Wejście do niego jest płatne (około 2zł). Kolejnym ciekawym punktem widokowym jest Baszta z przełomu XII i XIV w. Jest to 20 metrowa budowla, wykonana z kamienia. Nie pobierana jest tutaj żadna opłata. Wejście znajduje się 6m nad ziemią i prowadzą do niego drewniane schody, które wyglądają jakby miały zaraz runąć. Turyści często przystają na chwilę i zastanawiają się jeszcze czy aby na pewno chcą tam iść. Wewnętrzne schody natomiast są bardzo strome i wąskie. Widok z baszty jest jednak bezcenny. I warto się trochę pomęczyć, wdrapując się na górę. Chcąc wykorzystać czas jak najefektywniej przeszliśmy się jeszcze do lasu, gdzie pospacerować można lessowymi wąwozami biegnącymi pośród drzew. Na zakończenie wyjazdu udaliśmy się na rynek, by odpocząć i napić się kawy.

Podsumowując, zdecydowanie polecam wypad na Lubelszczyznę i zwiedzenie Kazimierza, Nałęczowa, jak również okolic. Gdyż między innymi jest tam jeszcze monumentalny zamek w miejscowości Janowiec, czy muzeum w Czarnolesie, gdzie tworzył Kochanowski. Warto na taki wyjazd poświęcić 3-4 dni, by spokojnie móc się nacieszyć wolnym czasem i zwolnić trochę od codziennego pędu życia.

Smažený sýr to czeskie danie podawane z majonezem i frytkami, można skosztować właśnie w Horskiej chacie na Czantorii, kiedy złapie nas wilczy apetyt po wędrówce. Aby znaleźć się tam wystarczy wjechać kolejką linową, a potem jeszcze kawałek się przejść. Nawet trzylatki z rodzicami dzielnie pokonują tą trasę na piechotę bez problemu. Przy okazji z wieży widokowej za opłatą, można również podziwiać Ustroń, Wisłę oraz Czechy.

Zachód słońca warto jednak obserwować z Równicy, aby później udać się na wyśmienitą kolację w Kolibie pod czarcim kopytem. Jest to urocze miejsce, w którym można sobie upiec kiełbaskę, bądź pstrąga na ognisku, popijając miłosny afrodyzjak na bazie grzanego piwa i jedenastu wonnych ziół. Chyba, że preferuje się zjeść żurek w chlebie siedząc przy kominku.

Na Równicy jest wiele restauracji, tak jak i w Ustroniu, ale to właśnie dana chwila i przypadek gdzie się trafi powoduje, że chce się tam jeszcze wrócić.

Rok temu (tj. w grudniu 2007) postanowiliśmy wybrać się na sylwestra do Łeby. Tak na przekór większości, która jechała na południe Polski. Było warto, dla tych wspaniałych chwil, które tam przeżyliśmy. Śniegu niestety nie było, chodź nad morzem nie stanowi to jakiegoś wielkiego problemu, a nawet ułatwia poruszanie się po mieście.

Podróżowaliśmy pociągiem z Warszawy do Lęborka, gdzie zmieniliśmy środek transportu na PKS, którym udaliśmy się do Łeby. Można tam również dojechać prywatnym busikiem (kursują co 30 minut).

Po dojechaniu na miejsce, zaskoczyła nas liczba ludzi – nie spodziewaliśmy się ich aż tak wielu, zwłaszcza biorąc pod uwagę tę porę roku. W restauracjach i pizzeriach tętniło życie, a kolejki były ogromne. Domyślam się jednak, że jest tak wszędzie w ten szczególny dzień, jakim jest sylwester. Planując ten wyjazd bardzo chcieliśmy uniknąć tłumów – niestety nie udało się.

Mimo ogólnie panującego tłoku znaleźliśmy przytulną knajpkę, godną polecenia. Tym miejscem w Łebie jest „Karczma Kaszubianka”. Dość duży lokal z wystrojem stylizowanym na starą karczmę kaszubską. Panuje tam szczególny klimat ze względu na oryginalne wnętrze. Można zobaczyć na ścianach wiszące widły, a pod sufitem pościelone łóżko. Płonący kominek nadaje romantyzmu i ogrzewa atmosferę w tą zimną porę roku. Jedzenie mają bardzo smaczne, króluje tutaj tradycyjna kuchnia polska jak i smakołyki Kaszubskie. Zmęczonym podróżnikom lokal oferuje też miejsca noclegowe na piętrze.

Najedzeni wybraliśmy się na plażę. Morze było przepiękne tej nocy. O północy fajerwerki ubierały fale w kolory tęczy, a szampan tryskał z butelek zgromadzonych tam ludzi. Panowała naprawdę radosna i przyjacielska atmosfera. Obcy do tej pory ludzie zaczęli do siebie podchodzić i składać noworoczne życzenia. Po chwili z ciemnego w oddali morza ukazał się naszym oczom statek. Wystrzelona z niego czerwona flara opadała powoli i wyglądała niczym zachód słońca w środku nocy. Byliśmy zachwyceni.

Już w nowym roku udaliśmy się na spoczynek. Pensjonat, w którym nocowaliśmy nazywał się „Fonica” (ul. Sportowa 3). Wybraliśmy to miejsce przede wszystkim ze względu na przystępną cenę. Warto zauważyć, że w okresie zimy jest ona aż o połowę mniejsza. Standard miejsca dość wysoki jak na niewygórowaną cenę (120zł za pokój dwuosobowy z łazienką). Do dyspozycji gości jest w pełni wyposażony aneks kuchenny z dwiema lodówkami – tak by wszyscy mogli się pomieścić ze swoim prowiantem. We wspomnianym pomieszczeniu znajduje się kominek, przy którym można spędzić miło wieczór. Jeśli kiedykolwiek wybierzesz się tam, wytulcie od nas sunię - przesympatycznego małego psiaka, radującego się na widok gości.

Była to ciekawa alternatywa dla sylwestrowych wyjazdów w góry. Mimo sporej ilości ludzi, to było ich chyba jednak nieco mniej niż w „zimowej stolicy Polski”. Na pewno jeszcze tam wrócimy.

Porzucając wszelkie ornitologiczno – botaniczno – zoologiczne słownictwo, można rzec, że to miejsce tętni po prostu przyrodą i pozwala zasmakować jej czystych i jakże przyjemnych atrybutów. Wciąż bujne i pałające życiem (mimo napastowania turystów) obszary Puszczy Białowiejskiej i Rezerwatu Ścisłego oferują to, co żądnym łona natury, wydaje się być wciąż nieskalanym. Czasem można zobaczyć sarnę, a czasem i grubszego zwierza jelenia, dzika a nawet króla Żubra. I do tego na wolności! I bynajmniej nie po „Żubrze” w tutejszym pubie. A jeśli mowa o łowach, to miejscem godnym łowcy jest Pensjonat Gawra. Natomiast jeśli chcemy być ugoszczeni uroczyście i po staropolsku, warto udać się do Restauracji „Carskiej”. Ta ostania poza doznaniami kulinarnymi, oferuje również usługi nietypowe, jak „ruska bania”… dla niewtajemniczonych jej gorące i „duchowne” atrybuty, niech pozostaną niespodzianką odkrytą na miejscu. Tylko od nas zależy czy pójdziemy „Szlakiem dębów królewskich” i kładką „Żebro Żubra” czy przetrzemy własne szlaki…. A pole jest szerokie. Nie tylko bowiem polne drogi stoją przed nami otworem, ale także meandry kultury, możemy wdepnąć do kameralnego kina „Żubr”, gdzie można liczyć na seans w wąskim gronie widzów, można też zahaczyć o inspirującą galerię sztuki współczesnej i ludowej „Sarenka”… tym zwierzęcym alfabetem można by wymieniać dalej. Poznawać sztukę zawsze warto, jednak wiosną Białowieża pachnie polnymi kwiatami, latem suszonym sianem, jesienią kasztanami, zimą śniegiem z kuligu… za każdym razem jednak inaczej i na nowo…